Politieke structuur

In de Belgische politiek zijn politieke partijen vrijwel onmisbaar. Wie op politiek vlak zijn stem wil laten horen, moet in de praktijk aansluiten bij een bestaande politieke partij of zelf een politieke partij oprichten.

De grootste politieke families zijn in België traditioneel de christen-democraten, de socialisten en de liberalen. Sinds begin de jaren negentig kreeg ook een Vlaamse nationalistische partij meer vat op de kiezer. Bij de kleinere partijen horen dan de groenen en een aantal nationalistische partijen. Andere partijen zoals communisten en partijen die maar één streefdoel hebben, halen slechts een gering aantal stemmen in dit land. Een heel aantal kleine partijtjes werken enkel op lokaal of regionaal vlak.

De laatste jaren zijn enkele opmerkelijke veranderingen tot stand gekomen in het politieke landschap. Zo kozen een aantal partijen een nieuwe naam en logo voor een modernere look of om de vernieuwing van hun programma te beklemtonen. Kartelvorming was een ander fenomeen dat aan belang won: een grote partij stapte daarbij samen met een kleine partij naar de kiezer in de hoop een gunstiger kiesresultaat te bekomen. Tot slot werd in 2003 de kiesdrempel van 5 % ingevoerd waardoor het aantal partijen zou kunnen dalen. Voor nieuwe partijen werd het zo immers moeilijker om door te breken.